ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ:ΑΠΡΑΙΤΗΤΟ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΝΑ ΒΑΣΙΖΟΝΤΖΑΙ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ

Ελλάδα

 

Αλ. Τσίπρας: Απαραίτητο οι σχέσεις μας στην Μεσόγειο να βασίζονται στο διεθνές δίκαιο

Αλ. Τσίπρας: Απαραίτητο οι σχέσεις μας στην Μεσόγειο να βασίζονται στο διεθνές δίκαιο


 

 

Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην 34η Διάσκεψη του Αραβικού Ινστιτούτου Επιχειρηματιών με θέμα «Πολιτικές Κρίσεις: Προς ένα αποτελεσματικό κράτος»

 

 

Κύριε Πρωθυπουργέ, Κύριοι Πρόεδροι, Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι

Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό το θέμα της σημερινής Διάσκεψης διότι αγγίζει μια κεντρική πρόκληση της εποχής μας την οποία αντιμετώπισα και εγώ ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, σε εξαιρετικά κρίσιμες στιγμές για τη χώρα μου και την κοινή μας γειτονιά.

Επιτρέψτε μου λοιπόν να μοιραστώ αυτή την εμπειρία μαζί σας.

Τον Ιανουάριο 2015 που ανέλαβα τη διακυβέρνηση της χώρας, η Ελλάδα βρισκόταν στη δίνη μιας πολύ βαθιάς πενταετούς οικονομικής κρίσης και δύο διαδοχικών προγραμμάτων λιτότητας της ΕΕ και του ΔΝΤ, που είχαν επιδεινώσει όμως αντί να βελτιώσουν την κατάσταση στην οικονομία.

Τους πρώτους έξι μήνες διαπραγματευτήκαμε σκληρά με τους δανειστές μας για ένα πρόγραμμα το οποίο δεν θα βασιζόταν στη λιτότητα, ενώ προβήκαμε σε και όσα περισσότερα μέτρα μπορούσαμε για τη στήριξη των πιο ευάλωτων στην κοινωνία.

Στο τέλος, φτάσαμε σε έναν δύσκολο συμβιβασμό, σαφώς όμως καλύτερο από αυτόν που είχαμε τα προηγούμενα δύο προγράμματα, με ηπιότερη δημοσιονομική προσαρμογή.

Έναν συμβιβασμό που κατοχύρωνε ένα σημαντικό μέρος των στόχων μας, όσον αφορά τη μείωση των υποχρεωτικών πρωτογενών πλεονασμάτων, δηλαδή της λιτότητας, αλλά δεσμευτήκαμε και στις δύσκολες αλλά και αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Κύριε Πρωθυπουργέ γνωρίζω πολύ καλά και χαιρετίζω τους γενναίους αγώνες που έχετε δώσει εδώ στην Τυνησία, μετά την επανάσταση του λαού σας, για να εμβαθύνετε τη δημοκρατία, να ενισχύσετε τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ίδια στιγμή να προστατέψετε, όσο μπορείτε, την κοινωνία από άδικα μέτρα λιτότητας.

Και ξέρω, επίσης, για σας κ. Γκιούλ, κ Πρόεδρε, πόσο σημαντικές ήταν οι προσπάθειες που καταβάλατε με τον τότε Πρωθυπουργό και με μια νέα Κυβέρνηση για τη χώρα σας την Τουρκία, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, προκειμένου να βγει η χώρα σας από τη δύσκολη οικονομική θέση που βρισκόταν τότε, να απεξαρτηθεί από το ΔΝΤ και τους δανειστές, να μειωθεί η φτώχεια, να σταθεί η Τουρκία στα πόδια της με μια ισχυρή οικονομία, να υπάρξει προσέγγιση με την ΕΕ και ειδικά με την Ελλάδα και να εμβαθυνθεί η δημοκρατία πχ με τη μείωση της εξουσίας του στρατού και πολύ περισσότερα δικαιώματα για τις μειονότητες.

Το διακύβευμα για την Τυνησία, μετά την επανάσταση, αλλά και για την Τουρκία στις αρχές του 2000, ήταν να επανέλθετε στην οικονομική ανάπτυξη με απεξάρτηση από τους διεθνείς οικονομικούς θεσμούς, να προστατευθεί η κοινωνία και να ενισχυθούν ουσιαστικά η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τηρουμένων των αναλογιών και δεδομένων των στέρεων δημοκρατικών θεσμών στην Ελλάδα και τη συμμετοχή της στην ΕΕ, και εμείς στην Ελλάδα δώσαμε έναν αντίστοιχα σημαντικό αγώνα για την έξοδο από την κρίση και για την ανάκτηση μέρους της κυριαρχίας μας από τους δανειστές.

Και θεωρώ ότι και σήμερα είναι σημαντικό στις χώρες μας, πάντα ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε μιας, να στηρίζουμε τις ίδιες αρχές με τότε ιδίως σε ότι αφορά την δημοκρατία και την ειρήνη.

Σε αυτήν την προσπάθεια και σε περιόδους κρίσης, κεντρικό ζήτημα για την οικονομία είναι σαφώς να υλοποιηθούν οι κρίσιμες μεταρρυθμίσεις και να υπάρξει μια συγκροτημένη προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων.

Και σαφώς, αυτό απαιτεί μια πιο συγκεντρωτική διαχείριση των πραγμάτων σε σχέση με περιόδους οικονομικής κανονικότητας.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι βρέθηκα στην ανάγκη να ενεργοποιήσω μια Task Force στο πρωθυπουργικό γραφείο προκειμένου να υπερβούμε γραφειοκρατικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν σημαντικές επενδύσεις, αλλά και να ενθαρρύνουμε σημαντικούς ξένους επενδυτές να επενδύσουν στην Ελλάδα.

Αλλά εξίσου σημαντικό κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής μου ήταν να δοθεί ένα συνεκτικό μήνυμα σε διεθνές επίπεδο, ότι η Ελλάδα επέστρεψε, όχι μόνο ως ισχυρός παράγοντας οικονομικός, ως ισχυρός οικονομικός παίκτης στην περιοχή, αλλά και ως ισχυρός γεωπολιτικός παράγοντας και ως πρότυπο κοινωνίας που αγωνίζεται για συγκεκριμένες αξίες.

Για αυτόν τον λόγο, μπορέσαμε να προωθήσουμε την πολιτική μας σε δύο αλληλένδετα επίπεδα που βοήθησαν την επιστροφή στην ανάπτυξη και την αποκατάσταση της εικόνας της χώρας στη διεθνή κοινότητα και κυρίως την αποκατάσταση της εικόνας της χώρας στους ξένους επενδυτές.

Και με αυτόν τον τρόπο μπορέσαμε να αντιμετωπίσουμε, παράλληλα, τόσο την προσφυγική κρίση όσο και την κρίση αποσταθεροποίησης στην περιοχή μας.

Πρώτον, αποφασίσαμε από την αρχή ότι οι κοινωνικές προκλήσεις που αντιμετωπίζαμε από την υψηλή ανεργία που άγγιξε το 28%, τις τεράστιες προσφυγικές ροές που οδήγησαν περίπου 1,2 εκατομμύρια ανθρώπους στις ακτές μας, την αποσταθεροποίηση στα βόρεια σύνορά μας, στα Βαλκάνια και την πολλές φορές δύσκολη σχέση μας με τη γείτονά μας, την Τουρκία, δεν έπρεπε να μας οδηγήσουν σε μια φοβική, εθνικιστική και ρατσιστική περιχαράκωση.

Ακόμα και αν στο ελληνικό Κοινοβούλιο είχαμε μια ισχυρή άκρα δεξιά, ένα νεοναζιστικό κόμμα του οποίου η δύναμη άγγιζε το 8%. Ακόμα και αν οι φωνές στην άκρα δεξιά και στα δεξιά μας, γίνονταν όλο και πιο έντονες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *