ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ:ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Ελλάδα Ρεπορτάζ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Έχω την αίσθηση τις τελευταίες μέρες ότι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη έχει αρχίσει, να το πω λαϊκά, να ρετάρει και να φαίνονται πολύ έντονα οι αδυναμίες, παρά το γεγονός ότι υπάρχει μια πανίσχυρη μιντιακή και επικοινωνιακή ομπρέλα η οποία έχει στηθεί. Παρ’ όλα αυτά, όμως, ούτε αυτή μπορεί πια να κρύψει ούτε τα σκάνδαλα, ούτε την ανικανότητα, ούτε την ασυνεννοησία, ούτε και τη fake αριστεία.

Όλο αυτό βέβαια που βλέπουμε το τελευταίο διάστημα, τις τελευταίες μέρες πολύ πιο έντονα, θα ήταν αντικείμενο σκωπτικής αντιμετώπισης, αν δεν αφορούσαν όμως τις ζωές μας και αν δεν λάμβαναν χώρα και σε κρίσιμους τομείς που αφορούν τη διαχείριση των εθνικών θεμάτων, κρίσιμων εθνικών θεμάτων, ή της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης.

Διότι το να καλύπτει ψευδόμενους και απατεώνες υφυπουργούς ή διωκόμενους για σκάνδαλα συμβούλους και συνεργάτες, ο πρωθυπουργός, ή να διορίζει παντού σε κρατικές θέσεις με κριτήρια αναξιοκρατικά και πελατειακής δοσοληψίας, ήταν κάτι το οποίο μπορεί κανείς να το ανέμενε.

Εμάς δεν μας εκπλήσσει τόσο πολύ.

Αλλά το να χειρίζεται με τόση μεγάλη ανευθυνότητα κρίσιμα εθνικά θέματα, είναι νομίζω κάτι το οποίο ξεπερνά τη δυνατότητα της ανοχής, όχι της δικής μας αλλά της κοινωνίας, ακόμα και της σιωπής ενός στρατευμένου μηχανισμού που υπηρετεί την κυβέρνηση στον χώρο της επικοινωνίας.

Και το λέω αυτό, διότι πιστεύω ότι είναι μείζον ζήτημα. Η ανευθυνότητα αυτή γεννά ανασφάλεια και εγκυμονεί κινδύνους σοβαρούς, εθνικούς κινδύνους.

Εδώ και πέντε μήνες παρακολουθούμε μια κυβέρνηση που προσπαθεί να υποβαθμίσει την τουρκική προκλητικότητα στην Κύπρο, στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στο Αιγαίο.

Αυτοί που μας κατηγορούσαν τον περασμένο Ιούνιο, όταν συγκαλέσαμε – επειδή ήταν Σαββατοκύριακο – το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, το ΚΥΣΕΑ, για να συντονιστούμε στο πώς θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που από τότε είχαν αρχίσει να εντείνονται, μας κατηγορούσαν τότε ότι δραματοποιούμε δήθεν τις εξελίξεις. Μόλις ανέλαβαν την διακυβέρνηση, άρχισαν να κρύβουν κάτω από το χαλί τις εξελίξεις, την ένταση.

Και όταν στις 25 Σεπτεμβρίου, ο κ. Μητσοτάκης στο περιθώριο της Συνόδου του ΟΗΕ, συνάντησε τον Πρόεδρο Ερντογάν, έγινε ο πρώτος Έλληνας πρωθυπουργός στην Ιστορία που συνάντησε Τούρκο Πρόεδρο εν μέσω έντονων προκλήσεων και παραβατικότητας και δεν έθεσε το θέμα των προκλήσεων στο Αιγαίο.

Παρόλα αυτά, εκείνη την ημέρα η κυβέρνηση διέρρευσε από το Μέγαρο Μαξίμου, ότι η συνάντηση αυτή πήγε καλύτερα του αναμενομένου.

Τόσο καλά πήγε, που επί δύο μήνες οι προκλήσεις σταματημό δεν είχαν.

Φανταστείτε, δηλαδή να μην είχε πάει και καλύτερα του αναμενομένου τι θα γινόταν.

Και όλο αυτό το διάστημα η κυβέρνηση αποφάσιζε να κρύβει αυτές τις προκλήσεις κάτω από το χαλί, να της αφήνει αναπάντητες, να μην ενεργοποιεί τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας που πετύχαμε, μαζί με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιούνη που συμμετείχα τον περασμένο Ιούνη και να ακολουθεί μια πολιτική, μια στρατηγική της αδράνειας και του κατευνασμού των γειτόνων μας, με το βλέμμα βέβαια στραμμένο στις προσφυγικές ροές.

Αποκορύφωμα αυτής της στρατηγικής ήταν οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, που ευθέως συνέδεε τις προσφυγικές ροές με το Συριακό, αλλά και τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα θυμάστε, όταν έθεσα το ζήτημα αυτό στον πρωθυπουργό, που με αποκάλεσε ψεύτη στη Βουλή και αμέσως μετά οι δηλώσεις αυτές – διότι προφανώς ήταν δηλώσεις υπαρκτές και μαγνητοσκοπημένες – είδαν το φως της δημοσιότητας

Εμείς εγκαίρως προειδοποιήσαμε, ότι αυτή η πολιτική είναι όχι μόνο λανθασμένη, αλλά και καταστροφική. Είναι διπλά επιζήμια.

Διότι, και αχαλίνωτες θα γίνουν οι προκλήσεις, και οι ροές θα ενταθούν.

Και δυστυχώς επαληθευτήκαμε.

Με την πρωτοφανή ενέργεια να προχωρήσει η Τουρκία σε μια νομικά ανυπόστατη Συμφωνία καθορισμού ΑΟΖ με τη Λιβύη, παρακάμπτοντας την Κρήτη, τα νησιά μας στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο και φυσικά το μισό το Διεθνές Δίκαιο, αν όχι ολόκληρο.

Και η κυβέρνηση, δυστυχώς όχι μόνο βρέθηκε απόλυτα αιφνιδιασμένη και απροετοίμαστη σε μια τέτοια εξέλιξη, που θα έπρεπε τουλάχιστον να είχε προβλέψει την πιθανότητα να συμβεί, όχι μόνο δεν είχε προετοιμάσει κανένα σχέδιο διπλωματικής αντίδρασης, αλλά κατελήφθη από τον απόλυτο πανικό και άρχισε τις σπασμωδικές κινήσεις.

Βγαίνουν, λοιπόν χθες, επίσημες πηγές του υπουργείου Άμυνας και διαρρέουν στο ΑΠΕ, μια μέρα πριν την κρίσιμη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο στο Λονδίνο, ότι με πρωτοβουλία της Αθήνας παγώνουν τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης με την Τουρκία.

Μία μέρα μόνο πριν τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν. Και όλοι έχουν την αίσθηση ότι πρόκειται για μία απόφαση της κυβέρνησης, η οποία ελήφθη σε κάποιο κυβερνητικό όργανο με την ευθύνη του πρωθυπουργού για ένα τόσο κρίσιμο θέμα.

Και λίγες ώρες αργότερα, βγαίνουν πηγές του Μεγάρου Μαξίμου και αδειάζουν το Υπουργείο Άμυνας, λέγοντας ότι οι τεχνικές συζητήσεις για τα ΜΟΕ θα πραγματοποιηθούν κανονικά.

Ελληνικές πηγές οι μεν, ελληνικές και οι άλλες. Ελληνικές «πηγές» εναντίον ελληνικών «πηγών», λίγες ώρες πριν ο Έλληνας πρωθυπουργός συναντήσει τον Τούρκο πρόεδρο.

Κι εγώ διερωτώμαι και το λέω με θλίψη, το λέω με θλίψη πραγματικά. Διότι, ξέρετε τα θέματα αυτά, το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι κριτική στην κυβέρνηση και να κερδίσεις κάτι από αυτό. Αλλά είναι κρίσιμα θέματα για τη χώρα. Διερωτώμαι, είναι αυτή εικόνα σοβαρής και υπεύθυνης κυβέρνησης που χειρίζεται τόσο κρίσιμα εθνικά θέματα;

Ποιος αποφασίζει για το αν θα ακυρωθούν οι όχι, αν θα παγώσουν ή όχι, αν θα ανασταλούν ή όχι τα ΜΟΕ με τη Τουρκία;

Υπάρχουν αρμόδια κυβερνητικά όργανα; Συνεδριάζουν;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *