ΚΚΕ ΚΑΒΑΛΑΣ:ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Πολιτική

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

5 ΙΟΥΝΗ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

 

σ/φισσες και σ/φοι,

φίλες και φίλοι,

για το ΚΚΕ η σημερινή Παγκόσμια ημέρα για το περιβάλλον είναι αφορμή για να συμβάλουμε ως Κόμμα στον προβληματισμό που αγκαλιάζει ολοένα και περισσότερα τμήματα εργαζομένων και νεολαίας για το που πάνε τα πράγματα, πως και αν μπορούν να ξεπεραστούν τα τεράστια οικολογικά προβλήματα της ανθρωπότητας, αν η λύση βρίσκεται αποκλειστικά στην ατομική ευθύνη του καθενός μας ή απαιτεί συνολικότερες ρήξεις.

Και σήμερα, αλλά όχι μόνο, δηλώνουμε το παρόν με δεκάδες πρωτοβουλίες των κομματικών οργανώσεων μας, των οργανώσεων της ΚΝΕ, παρεμβάσεις που αφορούν οξυμένα περιβαλλοντικά προβλήματα  σε όλη τη χώρα. Χαιρετίζουμε επίσης τις πρωτοβουλίες φορέων του λαϊκού κινήματος, σωματείων, πολιτιστικών συλλόγων, συντονιστικών σε γειτονιές, που δίνουν τη δική τους μάχη ενάντια σε μια πολιτική που σκοτώνει το περιβάλλον και καταδικάζει τις ζωές μας σε διαρκή υποβάθμιση.

Από το βήμα της σημερινής μας συγκέντρωσης, χαιρετίζουμε επίσης τις χιλιάδες λαού που κινητοποιούνται στις ΗΠΑ με αφορμή το νέο ρατσιστικό έγκλημα, τη δολοφονία του αφροαμερικάνου Τζορτζ Φλόιντ. Το σύνθημα που γεννήθηκε στις κινητοποιήσεις που έγιναν και στη χώρα μας συμπυκνώνει όλες τις μεγάλες αλήθειες της εποχής μας: capitalism means I cant breathe – καπιταλισμός σημαίνει δεν μπορώ να αναπνεύσω!

Γιατί εκατομμύρια εργαζομένων σε όλο τον κόσμο δεν μπορούν να αναπνεύσουν από τη βία και την καταστολή, από το ρατσισμό και τον εθνικισμό. Λαοί ολόκληροι δεν μπορούν να αναπνεύσουν από την καταπίεση και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, που τους εκτοπίζουν μαζικά από τις χώρες τους και τους σπρώχνουν στην απόγνωση της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Εκατομμύρια νέοι άνθρωποι πνίγονται και δεν μπορούν να αναπνεύσουν γιατί το μέλλον τους το κρατάνε στα χέρια τους μια χούφτα μονοπωλιακοί όμιλοι που τους χρειάζονται πότε στοιβαγμένους στις ουρές της ανεργίας, πότε ως αναλώσιμους εργαζόμενους με ωράρια και ζωή λάστιχο, χωρίς δικαιώματα.

Είναι ανάμεσα στους άλλους και ο λαός της Ελλάδας, που αφού πλήρωσε τα σπασμένα της προηγούμενης καπιταλιστικής κρίσης, αφού έκανε υπομονή στα δυο χρόνια της αναιμικής καπιταλιστικής ανάκαμψης και δεν πήρε ούτε το ψίχουλο που έπεφτε από την τεράστια κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, τώρα του λένε ξανά «κάνε υπομονή, να ξεπεράσουμε όλοι μαζί την κρίση», τον καλούν δηλαδή να ξαναπληρώσει τα σπασμένα! Για αυτό βαφτίζουν την κρίση του σάπιου συστήματος που υπηρετούν ως «κρίση του κορονοϊού». Με τέτοια τερτίπια ντύνουν το νέο αφήγημα της «εθνικής ομοψυχίας», αφού «δεν φταίει ο καπιταλισμός» και όσοι τον υπηρετούν και επομένως «όλοι μαζί βρισκόμαστε στο ίδιο καράβι», «όλοι πρέπει να πληρώσουμε» και εννοούν «όλοι εσείς, οι εργάτες, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης, τα παιδιά και τα εγγόνια σας πρέπει να πληρώσετε» για να την βγάλουν καθαρή και πάλι οι κηφήνες οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι μεγαλοξενοδόχοι!

Μαζί με όλα αυτά τους λέμε πως δεν μπορούμε να ανασάνουμε κύριοι γιατί και στο περιβάλλον βλέπετε ευκαιρίες για νέες μπίζνες, για νέα κέρδη. Γιατί το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα αναδύει μεταφορικά και κυριολεκτικά την αδυσώπητη μπόχα του!

Δεν μπορούμε να ανασάνουμε γιατί στις πολύπαθες ανατολικές συνοικίες της Καβάλας οι εργαζόμενοι στενάζουν από την επιβάρυνση του ΧΥΤΑ. Αρκεί κανείς να βρεθεί για λίγο στα δρομάκια του Άγιου Τρύφωνα και των εργατικών κατοικιών μετά από μια βροχή ή τους καλοκαιρινούς μήνες. Και ποια η λύση που δίνουν οι κυβερνήσεις (προηγούμενη και σημερινή), η περιφέρεια και η δημοτική αρχή (προηγούμενη και σημερινή): το νέο εργοστάσιο επεξεργασίας απορριμμάτων στη θέση Εσκί Καπού, λίγο πιο ανατολικά από το σημερινό ΧΥΤΑ, στην ήδη επιβαρυμένη περιοχή ανάμεσα στο Περιγιάλι και τη Νέα Καρβάλη. Με την ανακύκλωση των μπλε κάδων να πηγαίνει περίπατο, αφού μας κόστισε κάτι εκατομμύρια και αφού τώρα πρέπει να προωθηθεί το νέο σχέδιο που ευλόγησαν οι αμερικάνοι μέσω του Πάγιατ, με τα περιβόητα «σπιτάκια ανακύκλωσης», όπου θα κατευθύνονται ανακυκλώσιμα υλικά που αφήνουν κέρδος (όπως το γυαλί και το αλουμίνιο) και όχι το χαρτί. Το χαρτί που αποτελεί το 70% των ανακυκλώσιμων υλικών και που τώρα το θέλουν μαζί με τα σύμμικτα απορρίμματα, δηλαδή με τα σκουπίδια του σπιτιού, της επιχείρησης, του δρόμου. Αυτόν τον αυξημένο όγκο σκουπιδιών θα επεξεργάζεται το νέο εργοστάσιο και θα παράγει εκτός των άλλων και το περιβόητο RDF, ένα δευτερογενές καύσιμο σαν αυτό που θα καίει ο ΤΙΤΑΝ στη Θεσσαλονίκη για να παράγει ενέργεια και θα σκορπά τον καρκίνο στο περιβάλλον. Όπως θα μπορεί να το καίει ακόμα και μια λιπασματοβιομηχανία όπως προβλέπεται και για αυτό δηλώνουμε εξαιρετικά ανήσυχοι, αφού όπως όλοι γνωρίζουν η ΒΦΛ διαθέτει άδεια για παραγωγή ενέργειας.

Αυτή η διαχείριση των απορριμμάτων με αποκλειστικό κριτήριο την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων είναι που έφερε και την τεράστια αύξηση κατά 40% των δημοτικών τελών στην Καβάλα, αλλά και στο Παγγαίο και το Νέστο. Το είπε καθαρά ο δήμαρχος στην κινητοποίηση των σωματείων που απαιτούσαν μειώσεις και όχι αυξήσεις: αυξάνουμε τα δημοτικά τέλη για να πληρώσουμε τη ΔΙΑΜΑΘ που έχει την ευθύνη της διαχείρισης των απορριμμάτων. Βέβαια την ίδια ώρα τα μείωνε στις τράπεζες, στις μεγάλες ιδιοκτησίες και χωρίς ντροπή κατηγορούσε τη Λαϊκή Συσπείρωση ως ιδεοληπτική για την καρκινογόνα καύση. Όλα στο βωμό του κέρδους. Να λοιπόν ποιος κερδίζει και ποιος χάνει!

Σε αυτές τις πολύπαθες ανατολικές συνοικίες αλλά και σε όλη την Καβάλα η κατάσταση έχει γίνει πραγματικά αποπνικτική από τη ρύπανση που προκαλούν οι δύο μεγάλες χημικές μονάδες στα ανατολικά της Καβάλας. Κυβερνήσεις και τοπικές αρχές το μόνο που κάνουν είναι να αλλάζουν κάθε τόσο επιστημονικούς συνεργάτες οι οποίοι, με το αζημίωτο βέβαια, θα «μετρήσουν» για άλλη μια φορά τους ρύπους για να αποφανθούν στο τέλος ότι δεν τρέχει τίποτε και ότι αυτό που καίει τα πνευμόνια και  των κατοίκων της περιοχής είναι…. υδρατμοί…

 

Και για να συγκαλύψουν το έγκλημα επιστρατεύουν την «εταιρική κοινωνική ευθύνη» βάζοντας τους εργαζόμενους να καθαρίζουν και να συντηρούν πάρκα και περηφανεύονται για το έργο τους, όπως σήμερα κάνει η Ενεργειακή με το δελτίο τύπου για την Παγκόσμια Ημέρα για το Περιβάλλον. Αφού δηλαδή εδώ και δυο περίπου μήνες απειλεί για κλείσιμο των πετρελαίων, εκβιάζει τους εργαζόμενους να δεχθούν μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων, παζαρεύει με την κυβέρνηση – που φυσικά δείχνει κατανόηση – για νέα προνόμια, ζεστό χρήμα από τις τσέπες του φορολογούμενου λαού, σήμερα έρχεται να μας πει πως «…έχουν σπάσει τα ταμπού που έχουν συνδέσει τον τομέα της έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων με τη ρύπανση και την περιβαλλοντική επιβάρυνση. Είμαστε υπερήφανοι για τα όσα έχουμε πετύχει ως σήμερα, με τους εργαζομένους μας και πάντα σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες…». Τα ίδια και για τα Λιπάσματα του γνωστού «επιχειρηματία της χρονιάς» που επιδεικνύει κι αυτός ανάλογη περιβαλλοντική ευαισθησία, αφού πρώτα ξεπάστρεψε από το εργοστάσιο όλους τους εργαζόμενους που είχαν συγκροτημένα δικαιώματα και τώρα ξεζουμίζει τους νεώτερους, ενώ όλα τα μηνύματα από μέσα καταδεικνύουν την παντελή έλλειψη συντήρησης, μέτρων για την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων. Και από το βήμα της σημερινής μας συγκέντρωσης προειδοποιούμε την κυβέρνηση και τους αρμόδιους ελεγκτικούς φορείς να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να προχωρήσουν στους απαραίτητους ελέγχους και την επιβολή των αναγκαίων μέτρων ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος για ατύχημα μεγάλης βιομηχανικής κλίμακας. Αν για τους καπιταλιστές αυτά αποτελούν κόστος, για το λαό της Καβάλας είναι τα ελάχιστα εχέγγυα για να μπορούν να ζουν με κάποια σχετική ασφάλεια. Τους προειδοποιούμε ότι η σημερινή αγανάκτηση για την επιβάρυνση της υγείας των κατοίκων, για την οποία σημειωτέον αλλεπάλληλες φορές έχουμε απαιτήσει να γίνει επιδημιολογική μελέτη, θα γίνει αύριο ποτάμι λαϊκής οργής που θα τους πνίξει. Να τους επιβάλλουν εδώ και τώρα τις αναγκαίες συντηρήσεις, αποκαταστάσεις, εκσυγχρονισμό εγκαταστάσεων και μηχανημάτων. τους διαμηνύουμε πως δεν μπορούν να παίζουν με την υγεία και τις ζωές των κατοίκων της Καβάλας, της Καρβάλης, του Χαλκερού.

 

σ/φισσες και σ/φοι,

φίλες και φίλοι,

 

όλα αυτά τα τόσο μεγάλα και σπουδαία για την ποιότητα της ζωής του λαού μας πρέπει να γίνουν αντικείμενο συζήτησης σε όλες τις λαϊκές γειτονιές, στα σωματεία, τους υπόλοιπους φορείς του λαϊκού κινήματος. Οφείλουν να πάρουν θέση και να συμβάλουν όλοι οι τίμιοι αγωνιστές, οι ακαδημαϊκοί, οι καλλιτέχνες, οι επιστήμονες. Μαζί με τα προβλήματα της ρύπανσης, της διαχείρισης των απορριμμάτων, την εμπορευματοποίηση του νερού που ήδη χρυσοπληρώνουμε και ετοιμάζεται βήμα βήμα το ξεπούλημα των ΔΕΥΑ της περιοχής, πρέπει να παλέψουμε και για άλλα εξίσου σημαντικά ζητήματα. Για την κυκλοφοριακή συμφόρηση που εντάθηκε και με το σίριαλ της πεσμένης γέφυρας μπροστά από το παλιό νοσοκομείο, που από ότι φαίνεται η αποκατάστασή της οδεύει για ματαίωση και προκρίνεται η απαράδεκτη λύση της διαπλάτυνσης του δρόμου με ταυτόχρονο γκρέμισμα του τοιχίου του παλιού νοσοκομείου. Για την περιμετρική της Καβάλας και την ολοκλήρωσή της, που προεκλογικά πάντα εξαγγέλλεται και μετεκλογικά πάει στις καλένδες. Για τα δεκάδες ακίνητα που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην κάλυψη αναγκών του λαού και της νεολαίας σε αθλητισμό, πολιτισμό, για εστίες για τους φοιτητές, και τόσα άλλα. Ακίνητα όμως που οι κυβερνήσεις έχουν εκχωρήσει στα υπερταμεία και τα ΤΑΙΠΕΔ των ιδιωτικοποιήσεων και ας κοκορομαχούν αυτές τις μέρες ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ για το ποιανού το ξεπούλημα είναι το καλύτερο! Για το λιμάνι της Καβάλας που ετοιμάζονται να το δώσουν πεσκέσι στους αμερικάνους, για την Αλάνα της Ηρακλείτσας που παραδίνεται βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα και για αυτό το μόνο που βρήκαν να πουν οι δημοτικές παρατάξεις του Δήμου Παγγαίου – εκτός φυσικά της ΛΣ – είναι να «αξιοποιηθεί» τουριστικά! Δηλαδή με τα γνωστά ξενοδοχεία των all inclusive με το βραχιολάκι, που δεν αφήνουν δεκάρα τσακιστή στα μικρομάγαζα!

Για την αντιπυρική προστασία όπου τα κονδύλια κάθε χρόνο είναι και μικρότερα, ενώ ο στόλος των οχημάτων γερνάει, οι ελλείψεις σε προσωπικό σε Πυροσβεστική, Δασαρχείο, Πολιτική Προστασία προσπαθούν να αντισταθμιστούν από τον εθελοντισμό, τα εναέρια μέσα κάθε χρόνο έρχονται και αργότερα. Τα ανεπαρκή δύο πετζετέλ μόλις σήμερα ήρθαν στην Καβάλα. Η χρηματοδότηση μάλιστα αυτή δεν φτάνει ούτε για τον καθαρισμό του περιαστικού δάσους της Καβάλας, κάποιων δρόμων στο επαρχιακό οδικό δίκτυο, πόσο μάλλον να μιλάμε για αντιπυρικές ζώνες και ολοκληρωμένο σχέδιο αποτροπής και αντιμετώπισης των πυρκαγιών.  

Για τα αντιπλημμυρικά έργα στα Τενάγη και στο Νέστο που κάθε χρόνο στενάζουν από τις πλημμύρες και από την κοροϊδία των τοπικών αρχών και των κυβερνήσεων. Όπως συμβαίνει και για την εναέρια αντιχαλαζική προστασία στην οποία η Καβάλα δεν εντάσσεται αφού όπως ο ίδιος ο διοικητής του ΕΛΓΑ είχε δηλώσει «συμφέρει καλύτερα να αποζημιώνει». Και φυσικά οι αγρότες του νομού ούτε αποζημιώσεις στο 100% των ζημιών βλέπουν ούτε καμιά προοπτική για οριστική λύση. Και την ίδια ώρα καβγαδίζουν κάλπικα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ για το ποιος ευθύνεται, ενώ προβαίνουν και σε ευφάνταστες προτάσεις όπως μόλις χθες έκανε βουλευτής της ΝΔ για γεννήτριες εδάφους ιωδιούχου αργύρου!!!   

 

σ/φισσες και σ/φοι,

φίλες και φίλοι,

 

Η Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος είναι μία ακόμα αφορμή για να βγουν συμπεράσματα από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.         Και το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το «κυνήγι» του κέρδους είναι ασύμβατο με μια ισορροπημένη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον.

Ο κατάλογος δυστυχώς είναι μεγάλος! Στον καπιταλισμό, η γη αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα και οι χρήσεις γης καθορίζονται με βάση το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες.

Οι ελεύθεροι χώροι και οι χώροι πρασίνου θεωρούνται πολυτέλεια γιατί δεν φέρνουν χρήμα.

Η Παγκόσµια Ηµέρα Περιβάλλοντος θα συνοδευτεί ξανά απ’ τις υποκριτικές δηλώσεις ανησυχίας των αστικών πολιτικών δυνάµεων για τη σηµερινή κατάσταση, για τις διαστάσεις της κλιµατικής αλλαγής.

Αυτές οι υποκριτικές δηλώσεις που ενοχοποιούν γενικά και αόριστα την επίδραση του ανθρώπου στη φύση και τη βιοµηχανική ανάπτυξη, προσπαθούν να συσκοτίσουν τον πραγµατικό ένοχο, το καπιταλιστικό σύστηµα, που θυσιάζει τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία του περιβάλλοντος στο βωµό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ο δρόµος ανάπτυξης µε γνώµονα τα συµφέροντα των επιχειρηµατικών οµίλων, υπονοµεύει την ισόρροπη σχέση που µπορεί να υπάρξει ανάµεσα στην ανθρώπινη, βιοµηχανική δραστηριότητα από τη µια και στη φύση από την άλλη, προς όφελος των λαϊκών αναγκών.

Η υποκρισία γίνεται ακόµη µεγαλύτερη όταν εµφανίζουν τον ένοχο ως σύγχρονο σωτήρα, µε τις προτάσεις της “πράσινης” καπιταλιστικής ανάπτυξης, δήθεν για την αντιµετώπιση της κλιµατικής αλλαγής. Το µόνο που ενδιαφέρει τις αστικές κυβερνήσεις είναι να βρουν διέξοδο για κερδοφόρες επενδύσεις στο υπερσυσσωρευµένο κεφάλαιο και να δώσουν τη δυνατότητα σε µεγάλους επιχειρηµατικούς οµίλους να εµπορευθούν τη διαχείριση περιβαλλοντικών προβληµάτων που γεννά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστηµα.

Γι’ αυτό σήµερα  φιλελεύθερες και σοσιαλδηµοκρατικές πολιτικές δυνάµεις προωθούν αποφασιστικά τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συµφωνίας στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη, στηρίζουν µε κάθε τρόπο τα σχέδια των «πράσινων επενδυτών» που καταστρέφουν δάση και µολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα σε ορεινούς όγκους για να εγκαταστήσουν θηριώδη αιολικά πάρκα. Επιβαρύνουν το λαό µε το πανάκριβο πράσινο ρεύµα, τους πράσινους φόρους, την αγορά νέων «οικολογικών αυτοκινήτων». Κλείνουν τα µάτια µπροστά στην έκρηξη της ανεργίας, την αύξηση της ενεργειακής εξάρτησης και τη σπατάλη ενέργειας απ’ την αύξηση της ηλεκτροπαραγωγής από  φυσικό αέριο, µε τη γρήγορη εφαρµογή του σχεδίου απολιγνιτοποίησης της χώρας.

Εγκλωβίζουν το λαό σε κάλπικα διλήµµατα. Τον καλούν να επιλέξει αν θα θυσιάσει την υγεία του ή τη δουλειά του, µόνο και µόνο για να αυξηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Την ίδια ώρα που διοχετεύουν πακτωλούς χρηµατοδοτήσεων στις επενδύσεις της “πράσινης” οικονοµίας, συνεχίζουν την υποχρηµατοδότηση και την υποστελέχωση των αναγκαίων υποδοµών και των µηχανισµών πολιτικής προστασίας, την έλλειψη ουσιαστικού σχεδιασµού και συντονισµού που οδήγησαν στις τραγωδίες στο Μάτι, στη Μάνδρα, στο Σαρωνικό, στη Χαλκιδική, στην Ηλεία και τόσες άλλες.  

Η πρόσφατη πανδηµία και η εκδήλωση της διεθνούς  κρίσης στην καπιταλιστική οικονοµία αποκάλυψε το πραγµατικό πρόσωπο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας στα “λίκνα” του σύγχρονου καπιταλισµού, στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Μιλάνο.

Στη χώρα µας και ενώ η προσοχή του λαού ήταν στραµµένη στην αντιµετώπιση της πανδηµίας, η κυβέρνηση της ΝΔ µε την ουσιαστική ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε το νόµο για τον “εκσυγχρονισµό της περιβαλλοντικής νοµοθεσίας” που αποδεικνύει για µια ακόµα φορά ότι κέρδη και ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος δεν συµβαδίζουν.

Παρά τον …ωραίο τίτλο του και παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης, αλλά και των άλλων κομμάτων να μας πείσουν, ότι ενδιαφέρονται ειλικρινώς για το περιβάλλον, όλοι τους στην πράξη προωθούν τις μπίζνες, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στα λαϊκά στρώματα, στο περιβάλλον, στα δάση.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχάνων, ο γνωστός ΣΕΒ, ένα χρόνο νωρίτερα από την ψήφιση του νέου νόμου, σε Δελτίο του, «υποδείκνυε» στην τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -που πρώτη «δίδαξε» τι σημαίνει «fast track» περιβαλλοντική αδειοδότηση- τι πρέπει να κάνει με το περιβάλλον, ζητώντας «ταχύτερη αδειοδότηση για περισσότερες επενδύσεις»!!!

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή αποκάλυψε τον αντιλαϊκό χαρακτήρα αυτού του νομοσχεδίου – «τερατουργήματος» για το περιβάλλον, το καταψήφισε, προκαλώντας μάλιστα ονομαστική ψηφοφορία, από την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ «έστριψε διά της αποχής», για να μην ξεσκεπαστεί περισσότερο, αφού ουσιαστικά θα έπρεπε να πάει κόντρα σε όλα αυτά που υπηρέτησε ως κυβέρνηση ο ίδιος.

 

σ/φισσες και σ/φοι,

φίλες και φίλοι,

 

Σήμερα μπορούν να βγουν συμπεράσματα από τη στάση της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, των περιφερειακών και δημοτικών αρχών. Πρόκειται για όλους αυτούς που αποδέχονται τα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βάζουν πλάτη στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, είναι ανάμεσά τους διάφοροι που ντύνονται σήμερα με την προβιά των «οικολόγων» στα λόγια, που δεν αμφισβητούν όμως στο ελάχιστο την ουσία της πολιτικής που ασκείται.

 

Διέξοδος για τους λαούς είναι ένας ριζικά διαφορετικός δρόµος ανάπτυξης, όπου κριτήριο της κοινωνικής παραγωγής θα είναι η διευρυµένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Είναι ο δρόµος της κοινωνικής ιδιοκτησίας, του επιστηµονικού κεντρικού σχεδιασµού της παραγωγής, ο δρόµος της εργατικής εξουσίας.

Μόνο αυτό το πλαίσιο επιτρέπει να λαµβάνονται υπόψη οι πραγµατικές επιπτώσεις κάθε δραστηριότητας στο περιβάλλον  και οι συνολικές ανάγκες του λαού. 

Ο ενεργειακός σχεδιασµός, αξιοποιώντας κάθε τεχνολογία ενέργειας, θα εξασφαλίζει φθηνή και επαρκή ενέργεια µε ελαχιστοποίηση  περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Η διαχείριση του νερού θα στοχεύει στην διασφάλιση φθηνού, άφθονου και υψηλής ποιότητας νερού για τις λαϊκές ανάγκες και όχι νερό-πανάκριβο εµπόρευµα για το λαό.

Στο πλαίσιο αυτό ιδιαίτερη µέριµνα θα δοθεί στην ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων, βασικός όρος για την προστασία του περιβάλλοντος και των οικοσυστηµάτων του, χάρη στην εξασφάλιση των βασικών γι’ αυτό προϋποθέσεων, όπως ο κεντρικός σχεδιασµός και η κρατική ιδιοκτησία στη γη και στις τεχνικές υποδοµές. 

Μόνο ο επιστηµονικός κεντρικός σχεδιασµός στο σοσιαλισµό, µπορεί  να διασφαλίσει την ισόρροπη σχέση ανθρώπου και φύσης, να συνυπολογίσει τις ανάγκες του εργαζόµενου ανθρώπου, τις δυνατότητες της κοινωνικής παραγωγής και την ανάγκη φιλολαϊκής διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος υλοποιώντας τις βέλτιστες λύσεις.

Το ΚΚΕ µπαίνει σήµερα µπροστά, οργανώνει την πάλη του λαού για να διασφαλίσει τις ανάγκες του. Καλεί τους εργαζόµενους να συγκρουστούν συνολικά µε την κυρίαρχη πολιτική όπως εκφράζεται και στη σχέση του εργαζόµενου ανθρώπου µε το περιβάλλον.

Με αφορµή την Παγκόσµια Ηµέρα Περιβάλλοντος, το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόµενους να συµπορευθούν µε το ταξικό εργατικό κίνηµα και να απαιτήσουν:

          – Κατάργηση όλου του δασοκτόνου νοµικού πλαισίου

          – Φτηνό, ποιοτικό νερό για το λαό, µε άµεση µείωση των τιµολογίων κατά 30% σε ανέργους, χαµηλόµισθους, χαµηλοσυνταξιούχους. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και στην εµπορευµατοποίηση του νερού.

          – ΟΧΙ στην εµπορευµατοποίηση της διαχείρισης των απορριµµάτων και σε κάθε µορφή ιδιωτικοποίησης που συνεπάγεται αυτή, όχι στις ΣΔΙΤ και στις συµβάσεις παραχώρησης. Να σταµατήσει η  µετατόπιση των βαρών στις πλάτες των λαϊκών στρωµάτων µέσα από τα ανταποδοτικά τέλη και µε οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Να πληρώσει το κεφάλαιο µε πρόσθετη φορολογία του.

          – Κατάργηση του σηµερινού νοµοθετικού πλαισίου για τις ΑΠΕ και άµεση επανεξέταση των αδειοδοτήσεων και των ορίων εγκατάστασης αιολικών παρκών µε γνώµονα το σύνολο των κοινωνικών αναγκών. Κατάργηση των “πράσινων” φόρων και ειδικών τελών, φθηνό ρεύµα για τη λαική οικογένεια.

          – Για την πολιτική προστασία να εκπονηθεί ολοκληρωµένος, ουσιαστικός, επιστηµονικός σχεδιασµός συνδυαστικής αποτίµησης για το σύνολο των κινδύνων, φυσικών και τεχνολογικών, µε ευθύνη και χρηµατοδότηση του κράτους. Να ληφθούν τα αναγκαία άµεσα µέτρα πρόληψης εκδήλωσης καταστροφών και ελαχιστοποίησης των επιπτώσεών τους. Να εκπονηθεί ολοκληρωµένος σχεδιασµός αντιµετώπισης τεχνολογικών και φυσικών καταστροφών, εκπαίδευση και ενηµέρωση του πληθυσµού, κρατική χρηµατοδότηση για ανάπτυξη της έρευνας σε αυτήν την κατεύθυνση.

Στα πλαίσια αυτά οργανώνουμε την πάλη για όλα τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός της Καβάλας. Για την περιβαλλοντική επιβάρυνση των ανατολικών συνοικιών, για την αντιπυρική και αντιπλημμυρική προστασία, ιδιαίτερα εκεί που είναι οξυμένο το πρόβλημα, για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο οικιστικής ανάπτυξης, με αξιοποίηση δημόσιων και δημοτικών κτιρίων, των καπναποθηκών, των παραλιών, των δασικών οικοσυστημάτων, στα χέρια του λαού και όχι βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Για μια ολοκληρωμένη μελέτη για το συγκοινωνιακό πρόβλημα της Καβάλας. Την άμεση αποκατάσταση της πεσμένης γέφυρας, την ολοκλήρωση της περιμετρικής, τη βελτίωση όλων των υποδομών, των δρόμων του εθνικού και επαρχιακού δικτύου. Την κατάργηση όλων των διοδίων.

Παλεύουμε για όλα τα προβλήματα που αφορούν την ποιότητα της ζωής του λαού μας και συγκεντρώνουμε δυνάμεις στο δρόμο της ρήξης και της ανατροπής. Το μοναδικό δρόμο που μπορεί να εγγυηθεί τη φιλολαϊκή αξιοποίηση του περιβάλλοντος, με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος: Την εργατική εξουσία!

 

 

 

 

 

         

           

           

 

         

 

 

 

        

 

  

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *