Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΜΑΣ ΔΕ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ ΔΕ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ

Ρεπορτάζ

post image

Στις 11/2/2021 κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο που προβλέπει τη φίμωση και τον περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης στα οπτικοακουστικά μέσα και τη σύνδεσή του με τον τρομονόμο 187Α με ποινές φυλάκισης από 3 εώς 5 χρόνια. Ύστερα από συγκεντρώσεις, που πραγματοποιήθηκαν την ίδια μέρα πανελλαδικά, η κυβέρνηση προχώρησε στην τροποποίηση του άρθρου 8, αφαιρώντας το β’ σκέλος του για δημόσια πρόκληση σε τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος (το οποιο συνδεόταν με τον 187Α ) και διατηρώντας το α’ σκέλος που αναφέρεται στην υποκίνηση σε βία ή μίσος εναντίον ομάδας ανθρώπων ή μέλους ομάδας. Την αφαίρεση του β’ σκέλους φυσικά δεν την αντιλαμβανόμαστε ως νίκη· και μόνο η ύπαρξη της λογοκρισίας, για μας, είναι εχθρική. Παράλληλα γνωρίζουμε το πόσο εύκολο τους είναι να επαναφέρουν και το ποινικό κομμάτι σε ανυποψίαστο χρόνο στο μέλλον. Δεν συνθηκολογούμε για την ανάγκη μας για έκφραση. Δεν τους χαρίζουμε τίποτα.

Αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να προστεθεί στις μεθοδευμένες πολιτικές του κράτους με σκοπό να εξασθενήσει τον κόσμο που αντιστέκεται, μέσα από μία σειρά απαγορεύσεων, ποινικοποιήσεων και λοιπών κατασταλτικών μέτρων. Από τον περιορισμό των ζωών μας σε 6 αριθμούς και την απομάκρυνσή μας από τους δρόμους και τις πλατείες έως την αστυνόμευση στα πανεπιστήμια, την απαγόρευση διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων, εκκενώσεις καταλήψεων, βιώνουμε τη διαρκή προσπάθεια για την πειθάρχησή μας με κάθε μέσο και όλα αυτά πάντα για το καλό μας. Την ίδια στιγμή που το κράτος αναπαράγει το ρατσισμό και την πατριαρχία -δομικά στοιχεία για τη σύνθεση του και αλληλοδιαπλεκόμενα συστήματα- μας φαίνεται αστείο να υποδεικνύει πώς να εκφραζόμαστε για την τάξη, το φύλο και την πολιτική μας θέση. Αντιλαμβανόμαστε ότι το παρόν νομοσχέδιο δεν έχει σκοπό να επηρεάσει την κυρίαρχη αφήγηση αλλά ανοίγει το δρόμο για να μπεί στο στόχαστρο ό,τι την αμφισβητεί, την αψηφά, της επιτίθεται. Ήδη βλέπουμε εφαρμογές του συγκεκριμένου άρθρου στην υπόλοιπη Ευρώπη με διώξεις σε αντιφρονούντες σε Ίσπανία και Γερμανία.

Για άλλη μια φορά το κράτος διεκδικεί το μονοπώλειο της βίας νομιμοποιώντας μόνο αυτή που το ίδιο ασκεί. Όταν μιλάει για «βία ή μίσος εναντίον ανθρώπων» αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε είναι η κρατική βία με την παρουσία των μπάτσων στα μέρη που συνηθίζουμε να αράζουμε, με ελέγχους, ξυλοδαρμούς, πρόστιμα, λογοκρισία, εγκλεισμούς σε κέντρα κράτησης, απελάσεις, σεξουαλικοποιημένες παρενοχλήσεις από τη δουλειά ως τα κρατητήρια, ψυχιατριακές γνωματεύσεις πάνω στην επιλογή ταυτότητας φύλου κ.α. Εν τέλει στον πόλεμο που ασκείται στα καταπιεζόμενα υποκείμενα η βία είναι μία πλήρως φυσική και κανονικοποιημένη συνθήκη.

Εμείς συνειδητά επιλέγουμε να χτίζουμε με τους δικούς μας όρους, μέσω της έκφρασής μας, σχέσεις ισότιμες και συντροφικές. Από την δράση μας σε αυτοοργανωμένους χώρους, την παρουσία μας σε πάρκα και πλατείες, με μικροφωνικές και λάιβ, οι φωνές μας έρχονται αντιμέτωπες με ένα σύστημα που μας θέλει κλεισμένα στο σπίτι. Δε φιμωνόμαστε και πάντα θα βρίσκουμε τρόπους να εξωτερικεύουμε, να επικοινωνούμε και να διακινούμε τις δημιουργίες, τις ιδέες και το λόγο μας. Θα συνεχίσουμε δηλαδή να κάνουμε αυτό που κάναμε πάντα. Συλλογικοποιούμαστε και παίρνουμε θέση ενάντια στους μπάτσους, το κράτος, το φασισμό, το ρατσισμό, την ομοφοβία, το σεξισμό, την τρανσφοβία.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε όσα διώκονται στην Ισπανία και στη Γερμανία.

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥ.

ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΘΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΑΧΩΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΠΕΙΛΗ.


‘ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥΣ’


‘Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΜΑΣ ΔΕ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ’

Εικόνες:


 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *