ΟΣΟΙ/ΕΣ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ

Ρεπορτάζ

Όσοι/ες μιλάνε για το άσυλο και όχι για τον έλεγχο, δείχνουν το δέντρο και όχι το δάσος

Κείμενο της αντιπατριωτικής/αντιφασιστικής συνέλευσης ΠΑΔΑ και του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού ΤΕΙ Αθήνας σε σχέση με την κατάργηση του ασύλου.

Εγχειρήματα Αυτοοργάνωσης   Εκπαίδευση   Zητήματα ασύλου   Καταλήψεις – Αυτοδιαχειριζόμενοι Χώροι   Κοινωνική ανυπακοή / Αντιστάσεις  


post image

Το καθένα μας από τη μέρα που γεννιέται περνάει από πολλά ‘’σχολεία’’ που σκοπό έχουν να παράξουν ‘’ευυπόληπτους’’ πολίτες και πειθήνιους υπηκόους. Μας εμφυτεύονται αρχές και αξίες από την οικογένειά μας, αποκτούμε μια γενική εκπαίδευση στο σχολείο, για να καταλήξουμε στο πανεπιστήμιο όπου μας δίνονται τα εργαλεία και η εξειδίκευση που μας κάνει παραγωγικούς . Δεν σταματάει όμως εκεί. Μαθαίνουμε να λειτουργούμε μέσα σε νόμους και θεσμικές διαδικασίες, να σεβόμαστε τις διάφορες ιεραρχικές δομές, να ανταγωνιζόμαστε το ένα το άλλο και να είμαστε τα γρανάζια που οφείλουμε να είμαστε για να συνεχίσει το καπιταλιστικό σύστημα να λειτουργεί με ‘’υγιή τρόπο’’. Έτσι το πανεπιστήμιο παίζει πολλούς ρόλους εξυπηρετώντας και καλύπτοντας τις ανάγκες του κεφαλαίου, όντας παράλληλα μια μικρογραφία της κοινωνίας και εμείς, όπως εκτός των πανεπιστημιακών πυλών έτσι και εντός, δημιουργούμε τις δομές μας και προάγουμε τις αξίες μας αντιστεκόμενα, με τα μέσα που διαθέτουμε, στο σαθρό αυτό εξουσιαστικό σύστημα.

Ζούμε σε μία περίοδο, όπου έχουμε βιώσει στο κοντινό παρελθόν την αριστερή κρατική διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσιάζοντας ένα προσωπείο μέσω του οποίου σταδιακά εγκληματοποίησε αντανακλαστικά και αφομοίωσε την όποια αντίδραση και ριζοσπαστικοποίηση, προχώρησε με επιθέσεις τόσο στις γειτονιές μας με εκκενώσεις καταλήψεων στέγης και αγώνα τη μία μετά την άλλη, με επιχειρήσεις «σκούπα» και εγκλεισμούς προσφύγων/μεταναστ(ρι)ών* σε κέντρα κράτησης ή μαζικές απελάσεις, όσο και στους δρόμους μας σε πορείες και παρεμβάσεις, με ξυλοδαρμούς, συλλήψεις, σκευωρίες και δίκες με κατηγορίες εις βάρος συντρόφ@. Βλέπουμε εν συνεχεία, στο τώρα την ακροδεξιά και νεοφιλελεύθερη διαχείριση της Ν.Δ. να παίρνει τη σκυτάλη στο πλέον πρόσφορο έδαφος και να συνεχίζει περήφανα αυτό το έργο του εξευγενισμού των γειτονιών και των σχολών, επαναφέροντας στο δημόσιο διάλογο το δόγμα «νόμος και τάξη». Μέσω προσλήψεων και υλικής ενίσχυσης των σωμάτων ασφαλείας, συνδυαστικά με μεταρρυθμίσεις και προτάσεις εντός του κοινοβουλίου, διασφαλίζει τις πολυπόθητες επενδύσεις και την εμπορευματοποίηση κάθε σπιθαμής γης, σε μια προσπάθεια να αφανίσει την όποια ριζοσπαστική αντίδραση και ό,τι στέκεται ανάχωμα απέναντι στα σχέδια του κράτους.

Το άσυλο ως επίσημος θέσμος είναι μια ακόμα προσπάθεια από το κράτος να απορροφήσει ακριβώς αυτούς τους ριζοσπαστικούς κύκλους που εναντιώνονται στην παρέμβασή του, ιδιαίτερα μετά την εξέγερση του πολυτεχνείου το 1973. Το ίδιο το κράτος που στέλνει τους μπάτσους, το ίδιο τους απαγόρευε να μπουν μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο. Ακόμα, ρητά αναφέρει πως σκοπό έχει να προστατεύει τα μαθήματα και την έρευνα μέσα στις σχολές. Αλήθεια, όταν τα μαθήματα σκοπό έχουν την πειθάρχησή μας σε κυρίαρχες νόρμες ή στην εξουσία κάθε καθηγητή, και η έρευνα σκοπό έχει το κέρδος για τις ιδιωτικές εταιρείες ή τις δολοφονικές επιδιώξεις του στρατού/της αστυνομίας, τι σημασία έχει αν τα υπερασπίζεται το άσυλο ή οι μπάτσοι;

Όπως κάθε νόμος ή θεσμός είναι ένα μεταβαλλόμενο εργαλείο στα χέρια του κράτους, έτσι και το πανεπιστημιακό άσυλο συνεχώς αλλάζει μορφή και εξελίσσεται με βάση τα συμφέροντα της εκάστοτε κυβέρνησης και τις συνθήκες της εποχής. Ερχόμενα στο σήμερα όπου το κοινωνικό άσυλο –μια συνθήκη κατά την οποία η κρατική παρέμβαση με βία μέσα στις σχολές προκαλούσε κοινωνική κατακραυγή- έχει αποδυναμωθεί πολύ, βλέπουμε την κατάργηση του θεσμικού ασύλου, μια αλλαγή που σκοπό έχει να εντείνει την εξουσία των ιδιωτικών συμφερόντων και τους αποκλεισμούς στα πανεπιστήμια, κάτι που αποτελεί πάγια λογική και στρατηγική όλων των νεοφιλελεύθερων διαχειριστών (δεξιών και αριστερών). Οραματίζονται και πορεύονται με στόχο η παιδεία να αποτελέσει ένα προνόμιο που θα το κατέχουν λίγοι και καλοί “αυτοί που αξίζουν και για αυτό θα ανταμειφθούν”, γιατί στο κόσμο του καπιταλισμού οι προνομιούχοι είναι που προστατεύονται και ευεργετούνται. Οτιδήποτε «μολύνει» αυτήν την κανονικότητα ή αντιτάσσεται σε αυτήν δεν έχει θέση μέσα στο πανεπιστήμιο.

Όσοι/ες επιδιώκουν να ζούν σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον φορώντας παρωπίδες, πώς να μην τους χαλάσει την αισθητική οτιδήποτε παρεκκλίνει από την βρώμικη καθαρότητα και ανωτερότητά τους; Υπό το καθεστώς αυτό, άτομα όπως πρόσφυγες, μετανάστες/ριες, χρήστες/ριες θα βρίσκονται πάντα στο περιθώριο αυτής της κοινωνίας «αρείων» και θα είναι πάντα στο στόχαστρο της δολοφονικής μανίας του κράτους. Αυτά όπως και πολλά άλλα διωκόμενα (ή κατατρεγμένα) υποκείμενα βρήκαν καταφύγιο εντός του πανεπιστημίου. Άλλα βρήκαν στέγη, άλλα βρήκαν τροφή, άλλα έναν τρόπο να βιοποριστούν και άλλα έναν χώρο να αγωνιστούν.

Το κράτος σε συνεργασία με τα μέσα μαζικής εξαπάτησης έστησαν στις πλάτες τους ένα παιχνίδι παραπληροφόρησης και τρομολαγνείας ,με σκοπό να αφανίσουν το ήδη αποδυναμωμένο κοινωνικό άσυλο και να επωφεληθεί η κατασταλτική μανία της εξουσίας. Το «παραβατικό περιθώριο», «λαθρομετανάστες», «αλλοδαποί», «ναρκομανείς» και «μπαχαλάκηδες», όπως χαρακτηρίζονται από τα καθεστωτικά, συσχετίζονται με «ναρκομαφίες», «παράνομο εμπόριο», «καταστροφές δημόσιας περιουσίας» και οι σχολές παρουσιάζονται ως «άβατο ανομίας και εγκληματικότητας». Έτσι προλειαίνεται το έδαφος για τη κατάργηση του ασύλου, η οποία σε συνδυασμό με την πρόσληψη σεκιουριτάδων και την απόλυτη ελευθερία των μπάτσων να παρεμβαίνουν στις σχολές αυτεπάγγελτα, εντείνει και διευρύνει τον έλεγχο στο χώρο και διασφαλίζει την καταπιεστική πραγματικότητα, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα κλίμα καταστολής και τρομοκρατίας.

Παράλληλα, στο στόχαστρο δεν θα μπορούσαν να μην είναι διάφορες δομές και χώροι τόσο εντός όσο και εκτός των σχολών, που προτάσσουν έναν δρόμο διαφορετικό, ο οποίος έρχεται σε ρήξη με το κράτος, τον καπιταλισμό, την ιεραρχία, την πατριαρχία και την κάθε εξουσιαστική σχέση που αναπαράγεται από τα κυρίαρχα πρότυπα. Εμείς και οι χώροι που δημιουργούμε για να εκφραζόμαστε και να δρούμε, αποτελούσαν και θα αποτελούν από πάντα και για πάντα βασικό εχθρό του κράτους. Επιλέγουμε ενεργά το πού θα βρίσκεται η θέση μας παλεύοντας για τις αξίες μας αυτοοργανωμένα, αντιεραρχικά και αντιθεσμικά. Ερχόμαστε σε σύγκρουση με λογικές και πρακτικές που προσπαθούν να εξαφανίσουν από το ορατό πεδίο της κοινωνικής σφαίρας οποιαδήποτε ύπαρξη δεν χωράει στα εξουσιαστικά όρια που επιτάσσονται και στεκόμαστε πλάι σε όλα τα καταπιεσμένα. Είμαστε απέναντι σε βασανιστές που δημιουργούν στρατόπεδα συγκέντρωσης και εγκλωβίζουν σε κατάσταση ομηρίας πρόσφυγες και μετανά- στ(ρι)ες. Διεκδικούμε και προστατεύουμε τους χώρους μας και επιδιώκουμε να παραμένουν εστίες αγώνα και καταφύγια για όλα τα κατά την κοινωνία περιθωριοποιημένα άτομα και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στα άτομα και στις καταλήψεις που βιώσαν ή βιώνουν την καταστολή.

Να υπερασπιστούμε την αδιαλλαξία της ελευθερίας

Antipatriota – αντιπατριωτική/αντιφασιστική Συνέλευση ΠΑΔΑ

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι ΤΕΙ Αθήνας

Εικόνες:

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *